از گفتار کانت درنقد دوم معلوم می شود که به نظر او تصور خود ِفاعل در مقام ذات معقول (نومن) لازمه نظر او درباره اخلاق و اساس امکان مسئولیت اخلاقی است. درحالیکه تاکید فیلسوفان جدید به علم و اینکه در این عالم هم چیز بطور علی تعیین شود جائی برای انتخاب یا مسئولیت اخلاقی باقی نمی ماند. کانت اختیار و آزادی را پیش فرض اخلاق می داند و میگوید ازآنجائیکه اخلاق وجود دارد بنابراین اختیار و آزادی وجود دارد. کانت در سومین حکم جدلی الطرفین می گوید هر رویدادی علل طبیعی دارد امابرخی وقایع و رویدادها علل طبیعی ندارد و افعال اختیاری اولین مثال اینگونه وقایع اند.