در این کتاب مایکل تای چهار مسئله اساسی را برای ماتریالیسم جدید مفروض می گیرد. این چهار مسئله عبارتند از :
1- مسئله معرفت (آنچه مری نمی دانست)
2- مسئله شکاف تبیینی
3- مسئله دشوار آگاهی
4- امکان پذیری زامبی ها.
تای مدعی است در این کتاب می خواهد با ایرادی که به رهیافت مفهوم پدیداری (the Phenomenal- concert strategy) وارد می کند به این مسائل پاسخ دهد. او می گوید من خود را مدیون این گفته برتراند راسل می دانم که «معرفت شناسائی» (knowledge of acquaintances) به چیزها، درست همان معرفت به صدق نیست. این تمایز هنگامیکه به محتوای ادراکی توجه می کنیم بیشتر بین معرفت توسط شناسائی و معرفت توصیفی نمایان می شود.
موضع تای تا حدی محافظه کارانه است چون از همان ابتدا می گوید مولفه های محتوای غیرمفهومی از طریق آنچه تاکنون تحت عنوان بازنمودگرائی ترسیم کرده است می باشد و سپس به این نکته می پردازد که نقطه مشترک تجربیات ادراکی توهمی و ادراکی عینی، بازنمودی بودن آنها است. بنابراین می توانیم به التفات گرایی قوی قائل شویم. یعنی این دیدگاه که مشخصه پدیداری یک تجربه درست همان محتوای بازنمودی آنها است. وی سپس به این ایده می پردازد که مشخصه پدیداری در جهان عینی همچون یک بازنمود می باشد.
در این کتاب تای می خواهد نظریه ایی فراگیرتر راجع به معرفت به مشخصه پدیداری که به نوعی به استدلال شفافیت بر می گردد در نسبت کتابها و مقالات قبلی اش ارائه دهد. در فصل اول مفهوم آگاهی پدیداری و نسبت بین آگاهی پدیداری و سایر آگاهی ها بررسی می شود و پیشنهادی را مطرح می کند که می گوید وقتی ما به موضوعی آگاهی داریم باید شامل چه شرایط ضروری باشد و اینکه جهان واقعی چه چیزی هست. در فصل دوم تعریفی از فیزیکالیسم (ماده باوری) ارائه می دهد و در فصل سوم ایرادهایی را به رویکرد مفهوم پدیداری ارائه می کند تا دلایل خود را برای ترک این دیدگاه را بیان کند.
در فصل چهارم به این موضوع می پردازد که آیا محتوای ادراکی امری عمومی است یا اختصاصی(singular or general). در همین جا وی دیدگاه خاصی اتخاذ می کند مبنی بر اینکه تجربیات عینی دارای محتوای اختصاصی است درحالیکه تجربیات توهمی محتوایی شکافته (gappy) دارند. در فصل پنجم بین دیدن و فهمیدن تمایز می گذارد همانطور که راسل بین معرفت توصیفی و معرفت از طریق شناسائی تمایز می گذارد و سپس پیشنهاد خود را درباره ماهیت مشخصه پدیداری و معرفت به آن را مطرح می کند. در فصل ششم تای دیدگاهی را توسعه می دهد که بین فصل سوم تا پنجم مطرح شده بود و راه حل چهار مسئله مطرح شده را بر اساس این دیدگاه مطرح می کند و در فصل هفتم این راه حل را در مورد مسئله کوربینی مورد بررسی قرار می دهد. در فصل هشتم به این موضوع می پردازد که آیا دسترسی ممتاز (privilege access) به جنبه مشخصه پدیداری تجربیات و احساس ممکن است؟ تای استدلال می کند ممکن است در شخصی چنین حس شود که ما اصلاً دسترسی به این مشخصه نداریم و در مورد شخص دیگر درست برخلاف آن احساس شود که ما کاملاً به آن دسترسی داریم. در ضمن استدلال می کند که معرفت ما از مشخصه پدیداری مان مصون از خطای دیگران است و سپس این موضوع را به بحث بیرونی گرائی و مشخصه پدیداری پیوند می زند. در پایان، تای به یک سنت پسندیده عمل می کند و می گوید من دیدگاهها و ایرادها را مطرح کردم و حال این خواننده است که باید قضاوت کند به کدام یک معتقد است و کدامیک را نمی پذیرد.
فرانک جکسون استاد فلسفه در دانشگاه پرینستون این کتاب را دارای ساختاری شگفت انگیز و استدلال های آن را قوی دانسته و در زمان انتشار این کتابآ آنرا آخرین تلاش ها برای فهم طبیعت گرایانه از موضوع آگاهی معرفی کرده است.
این کتاب را می توانید از اینجا دانلود کنید.
+ نوشته شده در دوشنبه هفتم مرداد ۱۳۹۲ ساعت ۴:۲۶ ب.ظ توسط سید محمد حسینی
|
